ΔΕΠΥ στην Παιδική Ηλικία: Κατανόηση και Υποστήριξη
Η Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ) είναι μία από τις πιο συχνές νευροαναπτυξιακές διαταραχές της παιδικής ηλικίας.
Πρόκειται για μια κατάσταση που επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο ένα παιδί σκέφτεται, νιώθει και συμπεριφέρεται, δημιουργώντας δυσκολίες στην προσοχή, τον έλεγχο της παρόρμησης και την υπερκινητικότητα.

Τρεις Βασικοί Τύποι ΔΕΠΥ
Η ΔΕΠΥ δεν είναι μία ενιαία κατάσταση, αλλά εμφανίζεται με διαφορετικούς τρόπους:
1. Απρόσεκτος τύπος: Το παιδί δυσκολεύεται να συγκεντρωθεί, να ακολουθήσει οδηγίες και να οργανωθεί. Συχνά ονειροπολεί, χάνει τα πράγματά του και φαίνεται να μην ακούει όταν του μιλούν.
2. Υπερκινητικός-Παρορμητικός τύπος: Χαρακτηρίζεται από υπερβολική σωματική κίνηση. Το παιδί δεν μπορεί να μείνει ήσυχο, τρέχει, σκαρφαλώνει ή μιλάει υπερβολικά. Επίσης, ενεργεί παρορμητικά, χωρίς να σκέφτεται τις συνέπειες.
3. Συνδυαστικός τύπος: Είναι ο πιο συχνός τύπος, όπου το παιδί εμφανίζει συμπτώματα τόσο της απροσεξίας όσο και της υπερκινητικότητας- παρορμητικότητας.
 

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι δεν είναι όλα τα υπερκινητικά παιδιά ή τα παιδιά με μειωμένη προσοχή ότι έχουν ΔΕΠΥ. Η διάγνωση γίνεται από ειδικό παιδοψυχίατρο ή παιδοψυχολόγο, μετά από μια λεπτομερή αξιολόγηση.

Πώς Επηρεάζει την Καθημερινότητα;
Η ΔΕΠΥ μπορεί να επηρεάσει σημαντικά την ακαδημαϊκή και κοινωνική ζωή του παιδιού:
 Σχολείο: Η δυσκολία στη συγκέντρωση επηρεάζει τις σχολικές επιδόσεις και την ολοκλήρωση εργασιών.
 Σχέσεις: Η παρορμητική συμπεριφορά μπορεί να δημιουργήσει δυσκολίες στις σχέσεις με τους συνομηλίκους και τους ενήλικες.
Οικογένεια: Η διαχείριση της συμπεριφοράς ενός παιδιού με ΔΕΠΥ απαιτεί μεγάλη υπομονή και σθένος από τους γονείς.

Υποστήριξη και Αντιμετώπιση
Με την κατάλληλη υποστήριξη, τα παιδιά με ΔΕΠΥ μπορούν να αναπτύξουν τις δεξιότητές τους και να επιτύχουν στη ζωή τους.
 Ψυχοθεραπεία: Η Γνωσιακή Συμπεριφορική Θεραπεία (CBT) μπορεί να βοηθήσει το παιδί να αναπτύξει στρατηγικές διαχείρισης, όπως η οργάνωση του χρόνου, η ρύθμιση των συναισθημάτων και η βελτίωση των κοινωνικών δεξιοτήτων.
 Συμβουλευτική Γονέων: Οι γονείς μπορούν να μάθουν πρακτικές στρατηγικές για να διαχειρίζονται τη συμπεριφορά του παιδιού τους και να δημιουργούν ένα υποστηρικτικό περιβάλλον στο σπίτι.
 Συνεργασία με το Σχολείο: Η συνεργασία με τους εκπαιδευτικούς είναι απαραίτητη για τη δημιουργία ενός ατομικού εκπαιδευτικού πλάνου που θα καλύπτει τις ανάγκες του παιδιού.
Φαρμακευτική Αγωγή: Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να συστηθεί φαρμακευτική αγωγή, η οποία βοηθά στη ρύθμιση των νευροδιαβιβαστών στον εγκέφαλο.
 

Η ΔΕΠΥ δεν είναι σημάδι τεμπελιάς ή κακής διαγωγής. Είναι μια πραγματική νευροβιολογική κατάσταση που απαιτεί κατανόηση και επαγγελματική υποστήριξη.
Η έγκαιρη διάγνωση και η κατάλληλη θεραπεία μπορούν να βοηθήσουν το παιδί να ανακαλύψει τις δυνάμεις του και να αναπτύξει το πλήρες δυναμικό του.